شمارهٔ ۵۲

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: سی۵ بیت

کفر اول می شناسد هر کسیلیک ثانی کفر کی داند کسی

غیر خاصان کس نداند کفر اینمردمان دیدم در آن حیران بسی

خوش بود این کفر از ایمان مامن نه گفتم عارفان گفته بسی

یار این کفرست ایمان الخواصغیر خاص الخاص چون داند کسی

عین عارف گشت آن مرد خداکفر ثالث نیک گرداند کسی

خلاصه

هوش مصنوعی: این ابیات به مفهوم‌های عمیق و پیچیده‌ای در مورد کفر و ایمان اشاره می‌کند. کفر اول برای همه شناخته شده است، اما کفر دوم که به نوعی عمیق‌تر است، برای هیچ‌کس قابل درک نیست جز خاصان و عارفان. در اینجا به جمعیت عوام اشاره می‌شود که در مواجهه با این کفر حیران هستند. شاعر تأکید می‌کند که این نوع کفر از ایمان برای او زیبا‌تر و بهتر است و به وجود یک ایمان خاص و عمیق‌تر در عارفان اشاره می‌کند. در نهایت، اشاره می‌شود که تنها معادل عارف، مردی است که به درک واقعی از کفر و ایمان رسیده است.