شمارهٔ ۳۳

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: ال۷ بیت

بر رُخش زیبا چو دیدم نقش و خالباز ماندم ماورایش قیل و قال

حرف حسنش بردلم واضح بماندبس نگر دو لب لسانم زین مقال

لعل لب عارض چو گلگون، دلبربانیست مثلش در جهان اندر جمال

کس ندیده در جهان با دیدهچونکه دیدم حسن او را باکمال

تاکه دیدم حسن رو را بالیقینجز جمالش را نه بینم در خیال

عاشق اندر حسن او دائم نگرتابمانی درجهان خود حسن و خال

براُمید وصل اُو، دل زنده داریک زمان گوید ترا باری تعال

خلاصه

هوش مصنوعی: شاعر در این متن به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند. او از نقش و خال زیبای صورت او شگفت‌زده شده و در حالی که در افکار خود غرق است، نمی‌تواند از فکر زیبایی او خارج شود. لب‌های معشوقش چون لعل و گل به نظر می‌رسد و او را از هر زیبایی دیگری در جهان متمایز می‌کند. شاعر به وضوح بیان می‌کند که وقتی به زیبایی او نگاه می‌کند، هیچ چیز دیگری در خیال ندارد و همواره در جستجوی وصال اوست. در نهایت، او از خداوند می‌خواهد که فرصتی برای دیدن دوباره معشوقش به او عطا کند.