شمارهٔ ۱۸
یاران صد هزار ولی یار ما یکی ستغمخوار کس ندیدم دلدار ما یکی ست
من اُنس کس نگیرم، جز دوست آن حقیقیگر هم انیس بامن زان اُنس ما یکی ست
گر رشة ءِ گسته شود از هزار ستماز کس وفا ندیدم دلدار ما یکی ست
بس آزموده کردم با دلبران هر یکبا کی ز کس ندارم، مشکل بما یکی ست
باری وفا ندیدم ز یاران صد هزارزان رو دلم گسیخت که غمخوار ما یکی ست