شمارهٔ ۳۸

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: نافتد۶ بیت

گر نیم‌شبی مست در آغوش من افتدچندان به لبش بوسه زنم کز سخن افتد

صد بار به پیش قدمش جان بسپارمیکبار مگر گوشه چشمش به من افتد

ای بر سر سودای تو سرها شده بر باددور از تو چنانم که سری بی‌بدن افتد

آوازه کوچک دهنت ورد زبان‌هاستپیدا شود آن راز که در هر دهن افتد

طوفان حدیث من اگر بگذرد از هنددر زیر لحد ریگ به کفش حسن افتد

شیرین نفتد هرکه زند تیشه که این رمزشوری است که تنها به سرکوهکن افتد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و هیجان ناشی از آن می‌پردازد. شاعر از احساساتی عمیق و وابستگی به محبوبش صحبت می‌کند و بیان می‌کند که در حضور او چقدر مست و خوشحال است. او به بوسیدن محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که جانش را بارها فدای او خواهد کرد، به امید اینکه یک نگاه از او نصیبش شود. همچنین، شاعر از دوری و بی‌تابی خود در غیاب محبوب می‌گوید و به قدرت و شهرت محبتش اشاره می‌کند. در نهایت به این نکته می‌رسد که عشق او همچون رمزی عمیق است که تنها از طریق تجربه عاطفی واقعی قابل درک است.