شمارهٔ ۹
هر گل که دمیده از گل ماخونی است چکیده از دل ما
ما کشته ی کشته ی تو از رشکمقتول تو گشت قاتل ما
بر شکوه و جور داده عادتما را دل تو، تو را دل ما
تا کی نگری بجانب غیر؟!غافل زنگاه غافل ما!
ای وای بغرقه یی در این بحرکافتد گذرش بساحل ما
از کوی وفا برون نیاییمدامن گیر است منزل ما
مجنون توایم و، خواهد افتاد؛لیلی ز قفای محمل ما
ما را، از درد دوستی کشتشد دشمن جان ما دل ما
مایل دل ما بکس، نه جز تو؛گر نیست دل تو مایل ما
مشکل شده کار آذر از عشقمشکل تر از اوست مشکل ما