شمارهٔ ۳۹
حرف جورت، همه جا با همه کس خواهم گفتاین حدیثی است که تا هست نفس خواهم گفت!
برد صیادم ازین باغ و ز بیمهری گلحرفها دارم و در کنج قفس خواهم گفت
تا نماند بسر کوی تو جز من دگریقصه ی جور تو با اهل هوس خواهم گفت
حال خود، کز پی آن قافله سرگردانم؛چون بگوشم رسد آواز جرس خواهم گفت
کنم آذر گله از دشمن اگر بینم دوستنیست گل ورنه دل آزاری خس خواهم گفت