بخش ۲۶ - شعر گفتن گلشاه در هجر ورقه

وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)قافیه: انمن۶ بیت

ایا نزهت و راحت جان مندل و دیده و جان و جانان من

تو درمان جانی و درد دلیکجا رفتی ای درد و درمان من

گسستندم از تو، نکردند رحمبرین خسته دو چشم گریان من

ز درد دلم گشت رخساره زردز غم گوژ شد سرو بستان من

ز بهر درم به غریبی مرابدادند بی امر و فرمان من

تو بر جان خود بر، مخور زینهارکه خوردند زنهار بر جان من

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلتنگی خود اشاره می‌کند. او از نزهت و راحتی که جانش را تسکین می‌دهد یاد می‌کند و از درد و رنج ناشی از جدایی شکایت دارد. احساس تنهایی و غم عمیق او، چهره‌اش را زرد کرده و وجودش را تحت فشار قرار داده است. او همچنین از بی‌رحمی و بی‌توجهی دیگران به حالش گلایه می‌کند و هشدار می‌دهد که عشقش را نادیده نگیرند، زیرا آنها نیز در خطر آسیب قرار دارند. شعر به طور کلی نمایانگر عواطف شدید و ناامیدی ناشی از جدایی است.