بخش ۷۰ - در بیان صبر
تا شوی در روزگار از صابرانرو مکن از دیدن سختی گران
روی خود گر ترش سازی از بلاخویش را از صابران مشمار هلا
در بلا وقتی که صابر نیستینزد اهل صدق شاکر نیستی
بی شکایت صبر تو باشد جمیلبا کسی کم کن شکایت ای خلیل
گر نباشد فخر از درویشیاتکی به اهل فقر باشد خویشیات؟
گر همه جنبش به فرمان باشدتحرمت از خدمت فراوان باشدت
بنده از خدمت به عقبی میرسدلیکن از حرمت به مولی میرسد
حرمتت در خدمت آرام دل استهرکه خدمت کرد مرد مقبل است
گر نگردی ای پسر گرد خلافآنگهی زیبد ترا در صبر لاف
گر همی داری فرح را انتظاردر بلا نبود بصیرت هیچ کار