بخش ۹ - الحكایة و التمثیل

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۹ بیت

چون ز لیلی گشت مجنون بی قرارروز و شب شد همچو گردون بی قرار

خورد روز و خواب شب بدرود کرددیده از دریای دل چون رود کرد

پای در میدان رسوائی نهادداغ دل بر عقل سودائی نهاد

گفت یک روزش پدر کای بی خبرخویش را رسوا بکردی در بدر

ماندهٔ در قید رسوائی مقیمهیچ کس نفروشدت نانی بسیم

این سخن مجنون چو بشنود از پدرگفت چندینی غم و رنج و خطر

کاین زمان من میکشم از بهر دوستدوست داند کاین همه از بهر اوست

گفت داند گفت پس این میبسمتا قیامت هر نفس این میبسم

گردلم را زین مصیبت خون کنندازدلم این درد چون بیرون کنند

خلاصه

هوش مصنوعی: مجنون از عشق لیلی به شدت بی‌قرار شده و روز و شب برای او مثل گردون در حرکت است. او خواب و خوراک را رها کرده و احساساتش به شدت تحت تاثیر قرار گرفته‌اند. پدرش او را مورد سرزنش قرار می‌دهد که چرا خود را در معرض رسوایی قرار داده است و به او هشدار می‌دهد که هیچ‌کس به او کمکی نخواهد کرد. مجنون در پاسخ می‌گوید که تمام این رنج‌ها و مشکلات را برای عشقش تحمل می‌کند و دائماً عشق لیلی را در دل دارد و حتی تا قیامت نیز این عشق را فراموش نخواهد کرد. او از درد خود شکایت می‌کند و می‌خواهد که این درد از دلش بیرون برود.