بخش ۳ - الحكایة و التمثیل

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)۶ بیت

بر سر گوری مگر بهلول خفتهمچنان خفته از آنجا مینرفت

آن یکی گفتش که برخیز ای پسرچند خواهی خفت اینجا بی خبر

گفت بهلولش که من آنگه رومکاین همه سوگند از وی بشنوم

گفت چه سوگند با من باز گویگفت شد این مرده با من راز گوی

میخورد سوگند و میگوید برازمن نخواهم کرد خاک از خویش باز

تا همه خلق جهان را تن به تندر نخوابانم بخون چون خویشتن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، بهلول در گوری به خواب رفته است و کسی او را بیدار می‌کند. بهلول پاسخ می‌دهد که تا زمانی که رازهایی را که مرده با او گفته، بشنود، از خواب بیدار نخواهد شد. او می‌گوید که مرده به او سوگند خورده است و تا زمانی که این رازها را به او بگوید، حاضر به واکاوی نیست. بهلول در نهایت بیان می‌کند که نمی‌خواهد از خواب برود تا تمام انسان‌ها را در خاک خواب کند. این شعر به عمق افکار و احساسات بهلول و همچنین راز و طنز زندگی اشاره دارد.