بخش ۱۲ - الحكایة و التمثیل
مرتضی را گفت مردی نامورتو چه میدانی بعالم بیشتر
گفت طاعت بیشتر بر آسمانستزانکه آنجا منزل روحانیانست
لیک بر روی زمین از خشک و ترهیچم از غفلت نیاید بیشتر
ور ز زیر خاک میپرسیم نیزنیست بیش از حسرت آنجا هیچ چیز
آنکه را از خاک و خون بندی بوددر نگر تاحسرتش چندی بود
کار عالم زادنست و مردنستگه پدید آوردن و گه بردنست
لاجرم این کار بی پایان فتادتا ابد این درد بیدرمان فتاد
این چنین کاری که بیش از حدماستاز زحیر ما نخواهد گشت راست