بخش ۶ - در فضیلت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام
سپهر معرفت خورشید انورامیرالمؤمنین کرّار صفدر
امام مطلق ارباب بینشبدانش آفتاب آفرینش
چو او شیر حق آمد داغ حق داشتبمردی و جوانمردی سبق داشت
اسد چون خانهٔ خورشید باشدعلی کالشمس ازو جاوید باشد
چو اصل اهل بیت افتاد حیدربلی بایست شهر علم رادر
چو شهر علم دین پیغمبر آمداگر بابیست آن را حیدر آمد
چو بیت آفتاب ذوالجلالستگرش شیر خدا خوانی حلالست
چنین گفت او که در دین حق تعالیمرا دادست در علم آن کمالی
که گردرباء بسم اللّه ز اسرارکنم تضیف بیش از ده شتروار
بهر حرف از کلام صانع پاککنم هر دم هزاران معنی ادراک
چو دنیا را طلاقی داد جانشمگر انگشتری ماند از آنش
خداوندش یکی سایل فرستادکه آمد در نمازش پیش، استاد
که در دین تو دنیا بند جانستتو میدانی که این خاتم از آنست
چو شد زین سرّ عالی سرفراز اوبسایل داد خاتم در نماز او
نمازش را چو خاتم در نگنجیدبجز حق ذرّهیی هم درنگنجید
نمازش چون حضوری معتبر داشتکی از پیکان برون کردن خبر داشت
کسی کو در حقیقت تشنه جانستکه کلّی سیر از کار جهانست
اگر آبیش میباید که جان خوردز دست ساقی کوثر توان خورد
عزیزی کو دو چشم راه بین داشتسه روح ازچاریار راستین داشت
ترا از زهر بدعت گر گزندستهمین تریاق اربع سودمندست