بخش ۳۳ - در بلا و غصّه این جهان فرماید
در این دنیا همه عین غرور استدر اینجا قبض و بسط و ظلم و نورست
در این دنیا همه زهر است و خواریدر آنجا جان جان گر پایداری
در این دنیا چه خواهی کرد آخروز اینجاگه چه خواهی برد آخر
در این محنت سرا وجای ماتمنماند جمله فرزندان آدم
گلاب و مشک عالم اشک و خونستخوشی جُستن ز اشک و خون جنونست
درین غرقاب غم در عین دریاوجود جمله ذرّاتست شیدا
در این گرداب غم در عین کشتیترا چه غم که آب از سرگذشتی
در این گرداب درماندی بزاریکه خواهی گشت غرق و ره نداری
که تا بیرون روی اندر کناریهمه مستند و تو مدهوش یاری
در این دریا بسی کشتی که غرقستکزو مر سیل و باد و آب و برقست
گرفته ظلمت است و عین طوفانبه یک لحظه شود این خانه ویران
چو کشتی دررباید باد اینجاکجا ماند دلی آباد اینجا
در این دنیا تو دریائی و کشتیکه یک لحظه بجائی درگذشتی
چنان حیران شدی در عین دریاکه خواهی گشت ناگاهی تو شیدا
چنان در عین دریا غرقه مانیکه راهی باز در موضع ندانی
در این بحر فنا و عین دریابگو تا چند مانی خوار و رسوا
فلک گردان ز بالا و نشیبستنهنگ جانستان هم با نهیبست
یکی را کاندر این دریا خوش آمدچو قُقنُس جای او درآتش آمد
از اینسان هر مثل کاید پدیداردل و جانست مر او را خریدار
کنون بابا مَثَلها بیشمار استوجودم این زمان کل بیشمارست
شدم رسته ز خوف عین دریابخواهم رفت من در عین یکتا