بخش ۲ - رفتن مرغان بحضرت سلیمان علی نبینا و آله و علیه السلام و شکایت نمودن از بلبل

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)۲۲ بیت

شنیدستم که در دور سلیمانکه بُد دیو و پری او را بفرمان

نشسته بود روزی بر سر تختسعادت یاور و اقبال با تخت

شدند مرغان بدرگاه سلیمانبر آورده ز دست بلبل افغان

بنالیدند چو نای و می زدند چنگگهی بر سر گهی بر سینهٔ تنگ

چو بگشادند همه منقار آمالبسی بر خاک مالیدند پر و بال

ز بلبل جمله می‌کردند شکایتهمی گفتند هر یک در حکایت

هر آن رازی که در دل می‌نهفتندسلیمان را یکایک باز گفتند

ز بلبل جمله می‌کردند شکایتهمی گفتند هر یک در حکایت

خطیب مرغها مرغی نزار استنهاده منبرش بر شاخسار است

لئیمی ترش روی و پر فغانستولیکن مرغکی شیرین زبانست

نمی‌بندد دمی شیرین نفس رانمی‌گیرد به چیزی هیچ کس را

همیشه جامهٔ بی رنگ پوشدریا و زرق و هستی می‌فروشد

به صد دستان زهر دستی سرآیدچوهنگام بهار و گل درآید

چودیگی بر سر آتش به جوش استنمی‌خسبد همه شب در خروش است

همی‌نوشد شراب آب انگورهمی نالد به زاری همچو طنبور

ز خامی می‌زند آن قلتبان خوشکه خام آوازه دارد پخته خاموش

چو چشمش گرید آهش کلّه بندددهان گل بر او حالی بخندد

قدش پست است و بانگش بس بلند استخداوندا که او را حیله چنداست

ندارد صبر و باشد بی قرار اوکند از شوق خود را آشکار او

ندارد یک زمان ذوق و حضوریز درد عشق هست او ناصبوری

نه بیند هیچ کس رخسارهٔ اوبجز گل کو بود غمخوارهٔ او

وگر نه اختیار از دست بستانبده ما را خلاص از دست مستان

خلاصه

هوش مصنوعی: در این بخش از شعر، مرغان به درگاه سلیمان می‌آیند و از مشکلات و دردهای خود شکایت می‌کنند. آن‌ها به بلبل افغان اشاره می‌کنند که با صدای دل‌نوازش، شکایاتشان را بیان می‌کند. بلبل، که خود نمادی از هنر و زیبایی است، در عین حال از غم و رنج خود گلایه دارد. او با زیبایی صدایش، عواطفش را ابراز می‌کند اما بر خلاف ظاهر شیرینش، در درونش درد و ناامیدی نهفته است. اشعار به تضادهای موجود در شخصیت بلبل اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که او به رغم ظاهری زیبا و آوازی دلنشین، دچار مشکلات عمیق عاطفی است و در جستجوی آرامش و رهایی از این زخم‌هاست. مرغان در نهایت از سلیمان درخواست کمک و رهایی از دست غم و پریشانی می‌کنند.