شمارهٔ ۵۸
گودست کشد از ناز این نرگس طنّازتمردم همه را کشتی دیگر که کشد نازت
دل برده بیک عشوه لعل لب شیرینتجان برده بیک غمزه چشم خوش غمّازت
کردیم نخستین گام در راه تو ترک کامتا خود چه شود انجام اینست چو آغازت
این دیده که خون گرددرسوای جهانم کردوین دل پراخگر باد افکند برون رازت
ای طایر جان تا کی بر گوشهٔ هر بامیدر دامگه افتادند مرغانِ هم آوازت
اسرارِ حزین تا کی باشد ز حریمت دوراغیار دغا دایم هم محفل و دمسازت