شمارهٔ ۱۱۴
هزاران آفرین بر جان حافظهمه غرقیم در احسان حافظ
ز هفتم آسمان غیب آمدلسان الغیب اندر شان حافظ
پیمبر نیست لیکن نسخ کردهاساطیر همه دیوان حافظ
چه دیوان کز سپهرش جم دیواننموده کوکب رخسان حافظ
هر آندعوی کند سحر حلال استدلیل ساطع البرهان حافظ
ایا غواص دریای حقیقتچه گوهرهااست در عمان حافظ
نه تنها آن وحسنش درنظر هستطریقت با حقیقت آن حافظ
بیا اسرار تا ما برفشانیمدل و جان در ره دربان حافظ
ببند اسرار! لب را؛ چون نداردسخن، پایانی اندر شان حافظ