شمارهٔ ۹
عاشق و رند و بیخودم تن تللا تلا تلامست شراب سرمدم تن تللا تلا تلا
ساقی جام وحدتم مست مدام حیرتمنیست خبر ز کثرتم تن تللا تلا تلا
از خم اوست جوش ما،وز می او خروش مامست ازوست هوش ما تن تللا تلا تلا
عاشق روی دوستم واله حسن اوستممغز شدم نه پوستم تن تللا تلا تلا
بیخبرم ز کفر و دین، رستهام از شک و یقینتا که شدم خدایبین، تن تللا تلا تلا
ظلمت ما چو نور شد غیبت ما حضور شدمحنت و غم سرور شد تن تللا تلا تلا
واقف کن فکان منم عارف بینشان منمطایر لامکان منم تن تللا تلا تلا
عارف و واصل حقم، نارم و نور مطلقمبحر محیط و زورقم تن تللا تلا تلا
درد بُدم صفا شدم، درد بُدم دوا شدمجور بدم وفا شدم تن تللا تلا تلا
صوفی بیصفا نیم، زاهد بیوفا نیممن ز خدا جدا نیم تن تللا تلا تلا
گفت اسیر یا بیا باده بنوش و خوش دراگوی ز ذوق و از صفا تن تللا تلا تلا