شمارهٔ ۶۶

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)قافیه: وست۷ بیت

چیست عالم جلوه گاه حسن دوستجلوه در عالم چه باشد جمله اوست

ظاهرا گر زانکه عالم مظهرستمظهر و ظاهر چو وابینی هموست

در حقیقت نیست غیر از یار کساین نمود غیر عین وهم توست

یار خود آئینه روی خود استدر نمودن آینه گر غیر روست

می نماید غیر دریا جو، ولیدر حقیقت دان که دریا عین جوست

حسن خود را دید و شد عاشق بخوددر جهان او را بخود این گفت و گوست

مائی و اوئی بمعنی شد یکیگر اسیری ما و او گوید که دوست

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بررسی و تفسیر روابط میان انسان و معشوق الهی می‌پردازد. عالم یا جهان، جلوه‌گاه زیبایی خداوند است و در حقیقت، هر آنچه که در جهان وجود دارد، تجلی از اوست. شاعر بیان می‌کند که در واقعیت، غیر از یار، هیچ کس وجود ندارد و آنچه ظاهر می‌شود، فقط توهمات ماست. یار، همچون آینه‌ای است که تصویر خود را منعکس می‌کند و حقیقت در این آینه نمایان می‌شود. همچنین، شاعر به عشق و یکی بودن معشوق و عاشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که ما و او در معنایی عمیق، یکی هستیم. این عبارات نشان‌دهنده شور و شوق و نزدیکی به حقیقت الهی است.