شمارهٔ ۴۷۰

وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)قافیه: ابودهمیشه۷ بیت

رویت چو آفتابی پیدا بود همیشهجان در شعاع حسنت شیدا بود همیشه

در کفر زلف پرچین روی ترا عیان دیدآنکس که چشم جانش بینا بود همیشه

روی تو هست پیدا از روی جمله اشیالیکن حجاب رویت ازما بود همیشه

دارد وجود واجب در نیستی ظهوریزان روی ذات پاکش بی جا بود همیشه

اعیان جمله اشیا کاید ز علم یا عینمیدان یقین وسایط اسما بود همیشه

در هر دلی که باشد آثار حق شناسیمرآت حق نمایش اشیا بود همیشه

گر وارهی اسیری از قید هستی خودکارت بهر دو عالم زیبا بود همیشه

خلاصه

هوش مصنوعی: این متن شعر درباره عشق به معشوق و زیبایی اوست. شاعر به طور تشریحی از نور و جلوهٔ جمال محبوب سخن می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که زیبایی او همیشه در دسترس است و هر کس که دید باز و قلبی پاک داشته باشد، می‌تواند آن را ببیند. همچنین، در اشعار به مفهوم وجود و عدم و ظهور حق پرداخته شده و بیان شده است که در هر قلبی که نشانه‌های معرفت باشد، تجلی حق وجود دارد. در نهایت، شاعر به آزادی از قید هستی اشاره می‌کند و می‌گوید که این رهایی برای انسان زیبایی و کمال را به همراه دارد.