شمارهٔ ۴۳۱

۷ بیت

تا بما دیدی جمال خویشتنواقفی کلی ز حال خویشتن

عشق در آئینه روی خویش دیدگشت مفتون برجمال خوریشتن

عشق در هرجا ظهوری میکندبهر اظهار کمال خویشتن

بود عمری مبتلای هجر خویشتا میسر شد وصال خویشتن

حسن تو بی ما نیارامد دمیکس چرا خواهد وبال خویشتن

جست بال و پر زما شهباز عشقخود پرید آخر ببال خویشتن

کرد نقاش ازل نقش تراای اسیری برمثال خویشتن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی و تجربه‌های انسانی است. شاعر ابتدا به زیبایی خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق، نمایانگر زیبایی و کمال در وجود انسان است. او به هجران و دوری از معشوق اشاره دارد و می‌گوید که این دوری سختی‌های بسیاری به همراه داشته تا اینکه بالاخره وصال به دست آمده است. همچنین اشاره می‌کند که حسن معشوق بدون وجود عاشق قابل لمس نیست و عشق به نوعی آزادی و پرواز را به همراه دارد. در پایان، شاعر به نقش و تصویری که خداوند از انسان در ازل کشیده، اشاره می‌کند و به نوعی به تعامل میان انسان و خالقش تأکید می‌کند.