شمارهٔ ۴۲۴
جلوه معشوق دیدم در لقای عاشقانواله و شیدا ازآنم در هوای عاشقان
در تجلی رخ معشوق و تاب حسن اوگر فنا شد جان ما بادا بقای عاشقان
سرفراز کاینات آمد بملک هر دو کونهر سری کو خاک ره شد زیر پای عاشقان
گر بکوی عاشقان گشتم نثار ره، چه شدصد هزاران جان و دل بادا فدای عاشقان
آنکه با نام و نشان از وصل معشوق آمدستدردو عالم کس نمی بینم ورای عاشقان
رو مگردان از جفا و جور عشق و مهر کندر میان جان و دل مهرو وفای عاشقان
پادشاه تخت ملک عشق آمد لایزالدل که باشد در جهان از جان گدای عاشقان
از شراب وصل جانان گشت مست و بیخبرجان که شیدای جهان شد در ولای عاشقان
ای اسیری تا بکی داری نهان اسرار عشقچون جهان پرگشت از صیت و صدای عاشقان