شمارهٔ ۳۹۱

قافیه: اننشستهایم۹ بیت

ما از غم تو بی سر و سامان نشسته ایمبی وصل تو بماتم هجران نشسته ایم

زان دم که خط دوست بپوشید روی اوبا دود دل ز آتش پنهان نشسته ایم

اندر هوای چشم و دو زلف سیاه اوبیمار و ناتوان و پریشان نشسته ایم

چون چشم مست اوست مرا ساقی از ازلسرمست و پرخمار بدوران نشسته ایم

عمری در انتظار که روشن شود دلماز شمع روت با دل سوزان نشسته ایم

تا روی چون چراغ تو شد شمع مجلسمدر پرتو جمال تو حیران نشسته ایم

چون بلبلان بموسم گل با هزار درداندر هوای روی تو نالان نشسته ایم

فارغ ز مدعی و ز اغیار بوده ایمبی زحمت حسود بیاران نشسته ایم

همچون اسیری در غم آن سرو سیم بربا روی زرد و دیده گریان نشسته ایم