شمارهٔ ۳۶۸

قافیه: ارکردهایم۷ بیت

ما دین و دل فدای غم یار کرده ایمجان را بعشق آن صنم ایثار کرده ایم

ما ترک لذت دو جهانی بعشق دلبربوی وصل آن بت عیار کرده ایم

انکار عاشقی برما کفر و کافریستتا ما بدین عشق تو اقرار کرده ایم

پوشیده نیست نکته ازما ز سر عشقاز بس که درس عشق تو تکرار کرده ایم

شادم ز وصل و نیست دلم را غم فراقجان را زخواب جهل چو بیدار کرده ایم

حسن ترا ز کعبه و بتخانه دیده ایمتسبیح را بعشق تو زنار کرده ایم

از زیر پرده رو به اسیری نمود و گفتدر پرده ما جمال خود اظهار کرده ایم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و فدای جان و دل برای محبوب است. شاعر بیان می‌کند که برای عشق یار، لذت‌های دنیوی را ترک کرده و همه وجودش را نثار محبوب کرده است. او عشق و عاشقی را بزرگ‌ترین حقیقت می‌داند و بر این باور است که انکار عشق، کفر به شمار می‌آید. شاعر از شادی خود از وصال و آگاهی از واقعیات عشق می‌گوید و تأکید می‌کند که زیبایی محبوب او را به سمت خداوند متوجه کرده است. در نهایت، با نمادپردازی، به زیبایی یار اشاره می‌کند که در پرده‌ای از اسرار عشق پنهان است.