شمارهٔ ۳۶۴
ما عاشق دیوانه و سرمست لقائیمنه زاهد سالوسی و نه شیخ مرائیم
نه عاقل و هشیار نه دیوانه و مستیمحیران جمال رخ بیچون و چرائیم
مست می وصلیم و نه مخمور فراقیمدر تابش حسن رخ او محو فنائیم
نه صاحب تلوین و فنائیم به حقیقتسلطان سراپرده تمکین و بقائیم
در میکده با شاهد و میْ یار و مصاحبدر مسجد و محراب به اوراد و دعائیم
کی باز گذاریم به کس شاهد و می راهرگه به خرابات چنین مست در آئیم
با ما سخن از کعبه و بتخانه مگوئیدما در همه جا طالب دیدار خدائیم
در بزمگه وصل درآئیم چو رندانآن دم که ز قید خود و کونین برآئیم
دلبر چو مرا مونس جانست اسیریتا ظن نبری یک نفس از دوست جدائیم