شمارهٔ ۳۶۳
از عشق تو مامعتکف کوی نیازیموز آتش سودای تو در سوز و گدازیم
در گوشه محراب خم ابروی جانانپیوسته با خلاص به اوراد و نمازیم
محروم نیم از حرم وصل تو یکدماز روز ازل با تو چو ما محرم رازیم
هر لحظه دگر عشوه کند شاهد حسنتماواله و شیدای چنان عشوه و نازیم
ما جان و جهان و سر و زر از پی معشوقدر کوی غم عشق همه پاک ببازیم
در آتش هجران تو چون عود درین راهبربوی وصال تو بسوزیم و بسازیم
از روی حقیقت همه یارست اسیریما عارف اشیا نه بتقلید و مجازیم