شمارهٔ ۳۵۰

قافیه: اییم۱۱ بیت

ز خود فانی و در عین بقائیموجود جمله موجودات مائیم

بجانان زنده جاوید گشتیمازآن دم کز خودی کلی فنائیم

خدا را بین عیان در صورت ماکه ما قایم بهستی خدائیم

جهان از پرتو ما گشت روشنکه ما هم نور ارضیم و سمائیم

بما پیداست نقش جمله عالمکه ماآئینه گیتی نمائیم

طلسم گنج معنی صورت ماستحقیقت ما نقاب کبریائیم

نقاب مائی ما گر برافتدشود پیدا که ما بی ما شمائیم

جهان مرده هر دم زنده سازیمکه بحر رحمت بی منتهائیم

نه قطره بلکه بحر بی کرانیمز قید مائی ما چون جدائیم

بملک فقر و معنی پادشاهیمبصورت گر فقیریم و گدائیم

جهان را پر ز خود بینیم آن دمکه از قید اسیری ما برآئیم