شمارهٔ ۳۲۲

قافیه: اک۹ بیت

گر پرده برنداری زان رخ ز جان غمناکآهی کشم که آتش افتد درون افلاک

در حیرتم که با ماست آن یار هرکجا هستمن گه ز وصل شادان گه از فراق غمناک

گر نیست عشق بازی از جانب توبا ماپس در میانه پیغام بهرچه بود لولاک

مائی حجاب ما شد اندر میانه ای کاشعشق آتشی فروزد سوزد منی من پاک

گر نیست نقش آدم در خاک تیره پنهانپس چرخ و انجم از چیست گردان بگرد این خاک

از حسن با کمالش واقف نشد کماهیهر چند کرد کوشش در فکر عقل دراک

گر سالک طریقی چندان برو درین راهکاخر رسی بمنزل بی بار فکر و ادراک

معروف و معرفت را غایب نبود زان گفتآن عارف یگانه سبحان ما عرفناک

معشوق لاابالی عاشق نجوید الاآنکس که چون اسیری رندست ومست وبی باک

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به عمق احساسات عاشقانه و دغدغه‌های دل شکسته اشاره دارد. شاعر از جدایی و فراق می‌گوید و از شوق و حسرتی که در دل دارد. او از محبوبش می‌خواهد که پرده‌ها را کنار بزند تا از زیبایی‌هایش بهره‌مند شود. شاعر دچار حیرت است که چرا محبوبش همیشه با اوست، اما حالت‌های شادی و غم را تجربه می‌کند. او عشق را آتشین می‌داند که جان او را می‌سوزاند و به رابطه عشق و عرفان می‌پردازد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که درک عشق و حقیقت تنها از طریق تجربه و خودآگاهی میسر است و عارف واقعی کسی است که در جستجوی معشوق، بی‌پروا و آزاد باشد.