شمارهٔ ۳۱۳
چونکه شهانند گدایان عشقباش دلا چاکر سلطان عشق
دفتر ناموس بآتش بسوزتا که رهی یابی بدیوان عشق
ره بسر خوان وصالش بریگر تو شوی یکدمه مهمان عشق
زود شوی واقف اسرار غیبگر بزنی دست بدامان عشق
موت ارادی چو شود اختیارزود شوی زنده بجانان عشق
مملکت عشق مسلم مراستزانکه منم خسرو و خاقان عشق
تا که مسخر شودم دیو نفسگشت دلم تخت سلیمان عشق
عقل، تو دور از من و بیگانه باشزانکه منم محرم خاصان عشق
خواهی اسیری بوصالش رسیزود به پیمای بیابان عشق