شمارهٔ ۳۰۴

قافیه: یق۷ بیت

وقت کوچ آمد نفیرالطریقست الطریقره خطرناکست یاران وا ممانید از رفیق

در طریق عشق جانان عاشق جانباز باشگر همی خواهی که حاصل گرددت ذوق طریق

هیچ سالک ره نیابد در مقام وصل دوستفی طریق العشق لولم یهده شیخ شفیق

جز نمود هست مطلق نیست نفس کایناتکل مافی الکون موج و هوکالبحرالعمیق

ز اشتیاق جام وصلت در خمارم ساقیالطف فرما از لب لعلت شرابی چون عقیق

عاشق دیوانه را با عقل و هشیاری چه کارچون ز جام عشق دایم میکشد جانش رحیق

از غم دنیا و دین پیوسته باشد در کنارهرکه در بحر فنا همچو اسیری شد غریق

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و مسیر دشوار آن می‌پردازد. شاعر به یارانش هشدار می‌دهد که در این راه خطرناک از دوست‌داران دور نشوند و به عشق حقیقی جانان توجه کنند. او می‌گوید که هیچ سالکی نمی‌تواند به وصال معشوق برسد مگر اینکه از استاد خود بهره‌برداری کند. عشق را به دریا تشبیه می‌کند که موجودات در آن غرق شده‌اند و از شراب عشق که به رنگ عقیق است، می‌خواهد خاطرش را شاداب کند. نهایتاً، شاعر به جنون عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عاشق دیوانه نباید به عقل خود اهمیت دهد، چرا که عشق او را درگیر کرده و به دنیا و دینش بی‌توجه است.