شمارهٔ ۲۶۵

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: ار۹ بیت

دل و دینم ببرد آن شوخ عیارچه میخواهد ندانم از من آن یار

بغیر از ناله و آه جگر سوزندارم در غم عشقش دگر کار

چو دید او کز غم عشقش چنینمنمود آخر بمن بی پرده دیدار

ز یک جرعه ازآن جام تجلیشدم سرمست و دیوانه بیکبار

اگر صد بار روزی رخ نمایدبحسن دیگرش بینم بهربار

شدم حیران میان نور و ظلمتچو دیدم آن خط و عارض بهم یار

رخش مارا برد رو سوی مسجدلبش گوید درآ در کوی خمار

بجان دارم نهان اسرار جانانچو منصورم اگر آرند بردار

اسیری را چو دید او محرم رازنهان از وی ندارد هیچ اسرار

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلبستگی عمیق به معشوق است. شاعر از احساسات شدید خود نسبت به یار سخن می‌گوید و بیان می‌کند که نمی‌داند معشوق از او چه می‌خواهد، جز ناله و غم. او از تأثیر آن جرعه‌ای که از زیبایی معشوق نوشیده، به دیوانگی و سرمستی رسیده است. شاعر همچنین به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید با دیدنش، هر بار زیبایی جدیدی را می‌بیند. در نهایت، او به زبان حال خود می‌گوید که تمام احساسات و رازهای قلبش به معشوق اختصاص دارد و هیچ چیزی از او پنهان نیست.