شمارهٔ ۲۴۹

قافیه: ار۷ بیت

در آرزوی روی تو گشتیم بیقراربردار پرده از رخ و مقصود ما برآر

ساقی مجو بهانه که فرصت غنیمت استبگشا سربسو و بتعجیل می بیار

دیوانه ایم و عاشق و مست مدام عشقبا عقل و پارسائی و تقوی مرا چه کار

با عاشقان حکایت معشوق و باده گوبا زاهدان ز جنت و حوران گلعذار

تا دل ز فکر غیر مبرا نمی شوددر بزم وصل یار ترا کی دهند بار

بینی جمال عشق و زمعشوق برخوریدر راه عاشقان خدا گر شوی نثار

هرکو قدم براه طریقت نهد بحقاز دامن اسیری ما دست گو مدار

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه و تشنگی برای وصال معشوق می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که پوشش خود را بردارد و بگذارد تا او از زیبایی‌های او بهره‌مند شود. او همچنین به سرگشتگی و دیوانگی عاشقانه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید که در این حالت، دیگر عقل و تقوا برایش اهمیتی ندارد. شاعر دعوت به زندگی در لحظه و بهره‌بردن از شادی‌های عشق می‌کند و می‌گوید که تا زمانی که دل از غیر خدا پاک نشود، نمی‌توان به وصال معشوق رسید. او همچنین تأکید می‌کند که هر کسی که در راه عشق گام بردارد، نباید از آزادی و عشق خود دست بکشد.