گنج

شمارهٔ ۲۴۳

روی تو بهر شیوه شیدای دگر داردزلف تو بهر تاری سودای دگر دارد
آن غمزه بهر تاری خون دگری ریزدلعل تو بهر عشوه احیای دگر دارد
در هر خم گیسویت دیوانه دل دربندهرموی تو زنجیری در پای دگر دارد
چشم تو بهر نازی بیمار دگر خواهدحسن تو بهر جلوه جویای دگر دارد
زان غمزه بهر جایی صد فتنه و آشوبستچشم تو بهر گوشه غوغای دگر دارد
از درد تو در هر سو آشفته و حیرانیعشق تو بهر کویی رسوای دگر دارد
از چشم و لب و ابرو هر لحظه بیک طوریبنگر باسیری چون ایمای دگر دارد