شمارهٔ ۱۵
ای دوست نقاب زلف بگشابی پرده بما جمال بنما
حیفست جمال ذات مطلقمخفی شده در صفات و اسما
رخسار تو گر نقاب برداشتهر ذره نمود مهر والا
در کسوت صورتست و معنیپیوسته جمال دوست پیدا
در پرتو حسن اوست حیرانجان و دل عاشقان شیدا
بگشود صبا گره ز زلفتاز دام بلا رهید جانها
هر دم بلباس غیر آن یاربر جمله جهان نمود خود را
پیداست ز روی ماه رویانخورشید جمال دلبر ما
هر لحظه بنقش دیگر آن یاربر دیده دل شود هویدا
گه خضر و گهی مسیح گرددگه آدم و نوح و گاه حوا
آزاده ز قید شد اسیریتا دید جمال دوست هر جا