شمارهٔ ۱۱۸
گر مهر فاحببت بذرات نه ساریستسرگشتگی عالم و آدم ز طلب چیست
از شوق تو سرگشته شد افلاک و کواکبواندر طلبت آب بهر گوشه جاریست
از کعبه ترا گر طلبد زاهد عابدمطلوب ز بتخانه و از دیر بگو کیست
ز آئینه دل زنگ دوئی گر بزدائیروشن بنماید که همه، غیر یکی نیست
این طرفه که از باده وصلش همه مستنددر قید خمار غم هجران ز اسیریست