شمارهٔ ۳ - گل گمشده
بامدادان که نسیم سحریکرد در صحن چمن پرده دری
از رخ غنچه برافکند نقابلاله را از قدحی کرد خراب
وز نوای طرب انگیز هزارنرگس از خواب گران شد بیدار
چهره لاله بستان افروزجلوه شاهد بستان امروز
مستی نرگس و آن چشم خماریادم از عهد تو آورد ای یار
تا برنگ توی گلی یابم بازبادلی شیفته از عشق و نیاز
همه جا گرد چمن گردیدمساعتی چند چو گشتم، دیدم
لاله را خرمی روی تو نیستغنچه را رنگ تو و بوی تو نیست