شمارهٔ ۹۶۲

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: نداو۱۱ بیت

ملک دل و جان گرفت عشق جهانگیر اوعقل هزیمت نمود از دم شمشیر او

دل به یکی غمزه رفت عربده از نو مسازملک تو شد گو مبر زحمت تسخیر او

دل که به دیوانگی شهره آفاق شدسلسله موئی ز زلف ساخته زنجیر او

مرغ دلم پر بریخت از شکن دام عشقبال و پرش باز داد شهپری از تیر او

کار به تدبیر نیست عاشق دیوانه راگو سر تسلیم نه در ره تقدیر او

عاشق نوبت پرست زلف تو زنار اوستگو بکند شیخ شهر حکم به تکفیر او

کش مکش زلف تو سبحه زاهد گسیختشکر خدا را گسست رشته تزویر او

زیر خم ابروان چشم تو دل دید و گفتفتنه به خواب اندر است در خم شمشیر او

آهوی چشمش گرفت تیر کمانی به دستتا نکنی از قیاس میل به نخجیر او

مطرب مجلس چو خواند گفته آشفته رابربط زهره شکست بانگ مزامیر او

شور حسینت برد راست به راه حجازگوش کنی گر ز جان صوت بم و زیر او

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق عمیق و تاثیرگذار بر دل و جان انسان است. شاعر به تصویر احساساتی می‌پردازد که عشق بر عقل و دل می‌گذارد و آنها را به چالش می‌کشد. عشق به عنوان نیرویی قدرتمند توصیف شده که انسان را از مسیر عقل و تدبیر دور می‌کند و به دیوانگی و فریفتگی می‌کشاند. زلف محبوب در اینجا همچون زنجیری است که دل عاشق را اسیر می‌کند و زیبایی‌های او باعث جلب توجه و تحسین همه می‌شود. شاعر همچنین به تاثیر عشق بر هنر و موسیقی اشاره می‌کند و این احساسات را با بیانی شاعرانه و پر از استعاره به تصویر می‌کشد. در نهایت، عشق را چون راهی برای رسیدن به حقیقت و وجدانی نوین معرفی می‌کند.