شمارهٔ ۹۴۸

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: اییمن۹ بیت

ماه ذیعقده است ای ساقی قعود از جنگ کنخون مردم بس زخون رز رخی گلرنگ کن

نوبتی زد نوبت عشرت بزن بر طبل چنگمطربا ساز طرب کن جنگ اندر چنگ کن

شاهد گلرو بمحفل پرده بگرفت از جمالبلبل عاشق کجائی نغمه ی آهنگ کن

تابکی شور مخالف راست زن راه حجاززنگ غم را پاک کن از زنگوله سارنگ کن

چند سالوس و دورنگی زاهد نیرنگ سازخویش را چون میکشان از آب خم یکرنگ کن

همچو گل بر شاخ عشرت خنده زن وقت سحرتا که گفته در چمن دل را چو غنچه تنگ کن

مانی نوروز گیتی رشک انگلیون نمودخامه سحرآمیز دار و صفحه را ارژنگ کن

تاز در دشت سخن اسب مدیح مرتضیادهم مدحت سرایان جهان را لنگ کن

گر کشد از چنبر حکمت فلک آهسته سردست حق داری سر خصمت بدار آونگ کن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون عشق، شادمانی و لذت از زندگی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که به جای جنگ و خونریزی، به جای آن همگان را به شادی دعوت کند و به زندگی بپردازند. او به زیبایی گل و عشق اشاره می‌کند و از بلبل عاشق می‌خواهد که نغمه‌ سر دهد. همچنین، شاعر به ریاکاری و دورنگی زاهدان انتقاد می‌کند و از آن‌ها می‌خواهد که همانند همگان ساده و بی‌ریا باشند. در نهایت، او به مدح حضرت علی (ع) پرداخته و از قدرت و حکمت الهی یاد می‌کند. به طور کلی، شعر دعوت به شادی، دوری از ریا و تقدیس مقام علوی است.