شمارهٔ ۹۴۰

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: انیمن۷ بیت

در شب تاریک هجران جز می روشن مزنجز شهاب آتشین بر جان اهریمن مزن

مطربا چون ساز کردی پرده عشاق راجز نوای راست درهر کوی وهر بزن مزن

سوختی ای برق عالم سوز هر جا حاصلیستتا که گفتت این گدا را شعله بر خرمن مزن

ای مسیحا پاک بندی در فلک برتر خرامخواهی ار عین تجرد را دم از سوزن مزن

ایکه اندر دولتی شنعت من درویش راگرچه داری گلشنی رو طعنه بر گلخن مزن

اندرآ در برم عشق وسر و گلرو را ببینباغبانا بعد از این لاف از گل و گلشن مزن

خواهی آشفته اگر از ورطه طوفان نجات ‏جز علی و آل او را دست بر دامن مزن

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره درد و جدایی است و شاعر از عشق و معشوقه خود صحبت می‌کند. او در شب تاریک هجران فقط به روشنایی و امید اشاره می‌کند و از به وجود آوردن آتش بر دل اهریمن منع می‌کند. شاعر از مطرب نیز می‌خواهد که نت‌های محبت و عشق را بدون غم و غصه بنوازد و فقط نغمه‌های راست را پخش کند. در ادامه، شاعر به مسیحا اشاره می‌کند و از او دعوت می‌کند تا بر فراز آسمان بگردد، و از گلشن و زیبایی‌های ظاهری طعنه بزند. همچنین از عشق و زیبایی که در دلش دارد یاد می‌کند و از باغبان می‌خواهد که از زیبایی‌های گل و گلشن نگوید. در پایان، شاعر اشاره می‌کند که اگر کسی در طوفان زندگی خواهان نجات است، تنها باید به دستان علی و آل او توجه کند.