شمارهٔ ۷۹۸

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)قافیه: ام۵ بیت

بده می کز فروغش خرقه و دفتر بسوزانمبمستی از سر این سبحه و زنار برخیزم

بکش آن سرمه در چشمم که غیر از دوست نشناسمبسازم ساز صلح کل و از پیکار برخیزم

زلطف ای شاخ طوبی بر سر من سایه ای افکنکه از وجد و شعف از سایه دیوار برخیزم

بکن در میکده خاکم که وقت نفخ صور از جاچو گرد از آستان خانه خمار برخیزم

بدوزخ چون بری آشفته را با مهر حیدر برکه با دامان پرگل چون خلیل از نار برخیزم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به نوعی از احساسات عمیق و روحانی اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه می‌خواهد از قید و بندهای دینی و مادی رها شود، به تمایلش برای وحدت با دوست و رهایی از جنگ و درگیری اشاره می‌کند. او از لطف و رحمت الهی درخواست می‌کند که سایه‌اش بر او بیفتد تا به وجد و نشاط برسد. همچنین او با اشاره به میکده، نماد رهایی و شادی، می‌گوید که می‌خواهد در روز قیامت همچون ابراهیم خلیل (ع) از آتش جهنم برآید. به طور کلی، شعر نشان‌دهنده جستجوی شاعر برای آرامش روحی و نزدیکی به خداوند است.