شمارهٔ ۷۶۲
بسکه مستغرق سودای تو بی خویشتنمپا زسر فرق نمیدانم و جان را زتنم
همه جا لیلی و اما نشناسم که توئیهمه مجنون تو ببینی و نپرسی که منم
بده آن تیشه فرهاد کش عشق که منریشه عقل از این مزرع سودا بکنم
کو نهنگی که بدم در کشدم چون یونسچند چون کرم بر این پیله هستی بتنم
از عقیق لب شیطان صفتان خونشد دلبوی رحمان مگر آرند زسمت یمنم
تا نه بینم بجز از پرتو جانان درمیبده ایساقی از آن جام اویس قرنم
مگر دیده کنی روشن ای نور علییوسف مهر تو چون هست به بیت الحزنم
تا شوم مست از آن باده و سرخوش بسماعبجهان دست برافشانم و پائی بزنم
مرغ شیدائی و آشفته سودائی عشقحلقه زلف پریشان بتان شد وطنم
دوزخی زآتش هجرت بدل خسته نهانآه از این آتش پنهان که بسوزد کفنم