شمارهٔ ۷۱۱
تا خم زلف بتان آمده زنار دلمبت پرستی ز میان ، گشته پرستارِ دلم
یوسف مصر مکان کرده ببازار دلممن زلیخا صفت امروز خریدار دلم
مرغ طبعم بنوا آمده چون بلبل باغزین گلِ تازه ، که بشکفت به گلزارِ دلم
گفتم ای مردم دیده زچه خونبار شدیغوطه در خون زدو میگفت که خونبار دلم
خون من خورد دل و دیده فشاندش زمژهدل کجا رفت بگیرید که خونخوار دلم
زلف او خم شده از بار دل مشتاقانبار زلف کج دلدار شده بار دلم
مدتی راست نشد نغمه ای از پرده دلناخنی زد مژه ای باز ، به اُوتارِ دلم
سر سودای تو بیرون نشدی از سینهمردم دیده نگفتی اگر اسرار دلم
تا که منزلگه دلدار شده کعبه دلمحرم کعبه نیم بلکه طلبکار دلم
دل و دلدار زبس متحد و یکجهتنداز پی دیدن او طالب دیدار دلم
دل گرفتار چو شد در خم آن زلف نژندمن آشفته از آن روز گرفتار دلم