شمارهٔ ۶۷۶

قافیه: اختهام۹ بیت

وصال دوست بمحشر زبس یقین دارمبزندگانی خود چون رقیب کین دارم

برای اینکه بپوشم بعیب خود پردههزار دلق ملمع در آستین دارم

چو خاتم لب لعلت مرا بدست افتادچو جم دو عالم در زیر این نگین دارم

کنون که خرمن حسنت زمهر و مه چربیدگمان مدار که پرواز خوشه چین دارم

حدیث زلف وی آشفته مینوشتم دوشبآستین همه گوئی غزال چین دارم

اشاره کرد بابرو زغمزه چشمش و گفتکمان کشیده بقصد جهان کمین دارم

نمود در ازلم جلوه ای و چهر نهفتبواپسین سر دیدار اولین دارم

باولین در کریاس عشق سودم سرکه پا چو عیسی بر چرخ چارمین دارم

نماز و روزه و حج قبول از زاهدمن و محبت حیدر عمل همین دارم

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وصال معشوق است. شاعر با اعتماد به نفس از احساسات عمیق خود نسبت به دوست سخن می‌گوید و به معانی مختلفی اشاره می‌کند. او به زیبایی‌های معشوق و تأثیر آن بر زندگی‌اش اشاره کرده و به طور نمادین از پرده‌پوشی عیوب خود با لباس‌های زیبا سخن می‌گوید. شاعر همچنین به محبت و ارتباط خود با معشوق به عنوان اصل واکنش‌های معنوی و مذهبی اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که عشق و محبت او به معشوق از اعمال مذهبی و دینی‌اش مهم‌تر است. در کل، این شعر نشان‌دهنده عمق عشق و معانی فلسفی آن است.