شمارهٔ ۶۱۲
گرم چو جامه بگیری شبی تو در بر خویشچو شمع صبح بپایت فدا کنم سر خویش
گرت شکی است در اخلاص عاشق صادقببین در آینه یعنی برأی انور خویش
به کیقباد و جمم افتخارهاست بسیاگر مرا بشماری زخیل چاکر خویش
گمان مبر که روی از برابرم هرگزگرم برانی دایم تو از برابر خویش
ملامتم نکنی شاید از نظربازیاگر در آینه بینی بماه منظر خویش
شبی که خاتم لعلت مرا بدست افتدبملک جم ندهم کلبه محقر خویش
بغیر شاهد معنی نگنجدم در دلچه صورتست که من کرده ام مصور خویش
بجز بیاد حق آشفته زیستن غلطستبغیر یاد علی ره مده بخاطر خویش