شمارهٔ ۶۰۹

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: احتش۹ بیت

هر که سری بسر نهد یارشگو بجان سر او نگهدارش

هر که چون بلبل است طالب گلجای بر دیدگان دهد خارش

هندوئی کاو فتاده در آتشنار گلزار اوست بگذارش

صد چو موسی بطور ارنی گویمرد در آرزوی دیدارش

هر که گوید زدوست دست بکشدشمنست آن بدوست مشمارش

نیستش جز بکشتگان سر و کارعشق اینست و این بود کارش

گرچه جبریل تیز بال بودنپرد جز بپای دیوارش

عشق دانی که چیست نور علیکه شناسد خدای مقدارش

آنچه آشفته جستی از واجبممکن است اندر او بدست آرش

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و دلدادگی سخن می‌گوید. شاعر به اهمیت عشق و پیوند عاطفی اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی که در جستجوی عشق واقعی است، باید وجود محبوبش را گرامی بدارد. او از بلبل و گل مثال می‌زند و بیان می‌کند که عشق واقعی باید با خالصی و فداکاری همراه باشد. همچنین، شاعر به افرادی که ادعای دوستی دارند اما در عمل به دشمنی می‌پردازند، هشدار می‌دهد که این افراد را نباید دوست به حساب آورد. عشق را به عنوان یک موضوع عمیق و معنوی معرفی می‌کند که فراتر از جهان مادی است و تنها با تلاش و فداکاری می‌توان به درک واقعی آن رسید.