شمارهٔ ۵۳۵
بُوَد آیا که ز ما پیر مغان یاد کند؟به یکی جرعهام از قید تن آزاد کند
دل تو را بیند و خاموش شود چون غنچهبلبل آنست که گل بیند و فریاد کند
بشکر خنده آن خسرو شیرین دهنانافکند شوری و خلقی همه فرهاد کند
منکه از وسوسه عقل سراپای غممهم مگر باز غم عشق توام شاد کند
با دل آن کرد بت من که به بتخانه خلیلکو خلیلی که زنو خانه ای بنیاد کند
من خرابم زازل پیر خرابات کجاستکه به معماری پیمانه ام آباد کند
این بدیها که سرشته بگلم روز نخستعشق گو نیست کند و از نوم ایجاد کند
عشق چه دست خدا نو رهدی مظهر حقکه سلیمان زدمش تکیه ابر باد کند
علی عالی اعلا که نبی مدنیاز وجودش همه جا فخر به داماد کند
خاکبوس شه طوسش بدهد آشفتههر کرا پیر طریقت چو تو ارشاد کند