شمارهٔ ۵۰۵

وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: ازاید۶ بیت

شمع گر هر نفسی انجمنی بگزیندچشم پروانه بجز پرتو او کی بیند

مور خط بر لب شیرین تو گر کرده هجوممور گو خوشه ای از خرمن حسنت چیند

زآشیان بلبل شیدا چو پرافشان گرددحاش لله که بجز با گل خود بنشیند

قطره پیوست چو با بحر و چو ذره با مهرنسزد گر خودی خود زمیانه بیند

روح آشفته که ازخاک درت پروردهگرد تن تا نفشاند بدرت ننشیند

سر سپرده به تو درویش تو ای دست خدابه ولایت که اگر جز تو ولی بگزیند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جاذبه عشق و دلبستگی اشاره می‌کند. او با مثالی از شمع و پروانه بیان می‌کند که پروانه فقط به روشنایی شمع توجه دارد و هیچ چیز دیگری را نمی‌بیند. همچنین، مور که به لب شیرین معشوق هجوم می‌آورد، در تلاش است تا از زیبایی او بهره‌مند شود. بلبل نیز به گل خود توجه دارد و در کنار او نشسته، نه در کنار دیگران. به‌طور کلی، شاعر می‌گوید که هیچ موجودی نباید به جز معشوق خود نگریسته و باید تنها به او وفادار باشد، زیرا عشق واقعی برتر از هر انتخاب دیگری است.