شمارهٔ ۴۷۹

قافیه: اررسید۳ بیت

این دیده باشی هندویی کز مهر و مه بستر کندیا جادویی کز مشک تر خورشید در چنبر کند

گیرم تویی خورشید و مه این دو کی از زلف سیهتاجی ز عنبر برنهد وز مشک تر افسر کند

سروی کی آید از چمن در رقص اندر انجمنماهی کجا گوید سخن کی گل قبا در برکند