شمارهٔ ۴۷۹ قافیه: اررسید۳ بیت این دیده باشی هندویی کز مهر و مه بستر کندیا جادویی کز مشک تر خورشید در چنبر کند گیرم تویی خورشید و مه این دو کی از زلف سیهتاجی ز عنبر برنهد وز مشک تر افسر کند سروی کی آید از چمن در رقص اندر انجمنماهی کجا گوید سخن کی گل قبا در برکند