شمارهٔ ۳۵۳
عجب مکن گرت آن ترک سیمتن بکشدبلی نسیم سحر شمع انجمن بکشد
چه باک دارد اگر صدهزار خون بخوردبر او چه جرم اگر صدهزار تن بکشد
حذر ز مار دو گیسو و لعل ضحاکشکه دل ز خندهٔ شیرین آن دهن بکشد
زهی حریف که ماتم به بازی عشقشکه هم ببردنم او هم به باختن بکشد
شکر ز بوسه شیرین به کام خسرو رفتبه خندهام لبت ای شوخ بیسخن بکشد
به غیر زلف تو کآمد کمند گردن بتشنیدهای به چلیپا بتی وثن بکشد
چه مذهبش بود آن تُرک مست خونآشامکه شیخ و برهمن از قهر مرد و زن بکشد
به پاکدامنی او دو عالمند گواهاگر به هر نفسی او دوصد چو من بکشد
به بزم شمع من آشفته گر برافروزدسزد ز غیرت اگر شمع خویشتن بکشد