شمارهٔ ۳۲۴

قافیه: مباشد۸ بیت

گدای میکده در دست جام جم داردچه هست جام جهان بین زجم چه کم دارد

هر آنکه جای گرفته بگلخن کویتکی اشتیاق گل و گلشن ارم دارد

بپای ره نبرد رهروی بکعبه عشقکسی بسر برد این ره که سر قدم دارد

بدیر برهمن و شیخ در حرم در رقصکه ساز عشق بسی نغمه زیر و بم دارد

بده بمستی هستی که حاصلی نبریازین وجود که مرجع سوی عدم دارد

مجو زشیخ حرم راز پرده غیبیبه پیر میکده نازم که این شیم دارد

زممکنات همه حادثند غیر ازعشقکه حادث است ولی جلوه قدم دارد

بعرصه گاه قیامت رود چو آشفتهزاحتساب خدائی شها چه غم دارد

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف حال و هوا و زیبایی‌های عشق و میکده می‌پردازد. شاعر با اشاره به جام جم، به جستجوی حقیقت و بینش عمیق می‌پردازد و نشان می‌دهد که عشق و محبوبی حقیقی فراتر از تجملات مادی است. او به مسیری که رهروان عاشق در پیش دارند اشاره می‌کند و بر اهمیت عشق و پیاده‌روی در این مسیر تأکید می‌کند. همچنین به زیارتگاه‌ها و افرادی که در این فضاها هستند، از جمله شیخ و پیر میکده اشاره دارد و بیان می‌کند که تنها عشق است که از تمامی مخلوقات و رخدادها جداست. در نهایت، نگرانی از حساب و کتاب آخرت را مطرح می‌کند، زیرا عشق و حال خوشش مستقل از این امور است.