شمارهٔ ۱۳

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: ما۷ بیت

بیدوست پایدار نباشد نشست مااما چه چاره چاره نیاید زدست ما

بنشست نقش دوست و برخاست ماسوادر بزم غیر هم بتو باشد نشست ما

دل خون شده است و ریخته در ساغرم چو میبگذر تو محتسب زچه خواهی شکست ما

قتلی اگر که مست کند لاجرم خطاستخاصه که از ختا بود این ترک ما

از رشته دو زلف بتی اهرمن فریبزنار بسته است دل بت پرست ما

آشفته پی بمرتبه مرتضی که بردبر اوج عشق ره نبرد عقل پست ما

حق رتبه اش شناسد و احمد ولیک مندانم طفیل اوست همه بود و هست ما

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عمیق عاشقانه و دلتنگی شاعر می‌پردازد. شاعر می‌گوید که ارتباطش با دوستش پایدار نیست و تلاش‌هایش به نتیجه نمی‌رسد. با وجود دشواری‌ها و غم‌هایش، عشق و یاد دوست در ذهن و دلش نقش بسته است. او اشاره می‌کند که در یک نشست غیرمنتظره نیز به یاد دوستش خواهد بود. دلش از عشق به معشوق و از جدایی خونین شده و آماده است که از همه چیز بگذرد. شاعر همچنین به مقام والای دوستش، که به او عشق و معرفت می‌آموزد، اشاره می‌کند و بیان می‌کند که همه وجودش در سایه‌ی او قرار دارد. در نهایت، شعر نشان‌دهنده‌ی دردی عمیق و وابستگی شدید شاعر به محبوبش است.